ใครออกเดทกับ พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส?

พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 (ฝรั่งเศส: Louis XV de France; 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1710 – 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1774) หรือ พระปิยราช (ฝรั่งเศส: le Bien-Aimé) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1715 จนกระทั่งสวรรคต พระองค์สืบราชสมบัติต่อจากพระราชปัยกาคือ พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เมื่อตอนพระชนมายุ 5 ขวบจนกระทั่งทรงเจริญพระชนมายุครบ 13 พรรษาในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1723 อาณาจักรจึงถูกปกครองโดยฟีลิปที่ 2 ดยุกแห่งออร์เลอ็องและพระคาร์ดินัลแฟลรีเป็นมุขมนตรีแห่งรัฐจนถึงปี 1743 ซึ่งขณะนั้นพระมหากษัตริย์เข้าควบคุมอาณาจักรแต่เพียงผู้เดียว

ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อยังทรงพระเยาว์ การบริหารราชการในระยะแรกอยู่ในความรับผิดชอบของอ็องเดร แร์กึล เดอ แฟลรี เมื่อเจริญพระชันษาขึ้นก็ทรงเอาพระทัยในการบริหารประเทศ แต่ทรงพยายามรักษาความยิ่งใหญ่ของฝรั่งเศสไว้เช่นสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ด้วยการทำสงครามกับเพื่อนบ้านหลายครั้งแต่ ทำให้สิ้นเปลืองงบประมาณไปเป็นจำนวนมาก ภายหลังทรงเริ่มละทิ้งราชการไปสนพระทัยในวิทยาศาสตร์และสนทนากับปัญญาชน รวมถึงทรงมีสัมพันธ์กับสตรีสูงศักดิ์หลายคน ถือว่าสถาบันกษัตริย์ของฝรั่งเศสเริ่มเสื่อมความนิยมและเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์มากขึ้น การบริหารประเทศไร้ประสิทธิภาพจนนำไปสู่วิกฤตการณ์ในรัชกาลต่อมา

Louise-Jeanne Tiercelin de La Colleterie (26 December 1746 – 5 July 1779), known as Madame de Bonneval, was a mistress to King Louis XV of France from 1762 to 1765. She was the king's Petite maîtresse (unofficial mistress), not his Maîtresse-en-titre (official mistress).

Marie Anne de Mailly-Nesle, duchesse de Châteauroux (French pronunciation: [maʁi an də maji nɛl]; 5 October 1717 – 8 December 1744) was the youngest of five famous de Nesle sisters, four of whom would become mistresses of King Louis XV of France. Marie Anne was the King's mistress from 1742 until 1744.

Jeanne-Antoinette Poisson, marquise de Pompadour et duchesse de Menars, dite Madame de Pompadour, fut une maîtresse en titre du roi Louis XV, née le 29 décembre 1721 à Paris et morte le 15 avril 1764 au château de Versailles.

Introduite à la cour par relations, elle est remarquée par le roi Louis XV et devient sa maîtresse en titre pendant six ans, de 1745 à 1751.

Louis XV lui fait construire le Petit Trianon ainsi que le château de Bellevue, comme résidence, et lui offre le domaine de Pompadour, ce qui lui permet de devenir marquise et d'acquérir la noblesse. Ses origines bourgeoises lui attirent des critiques de la part de l'aristocratie.

À partir des années 1750, la marquise n'est plus la maîtresse du roi, mais conserve un ascendant en tant que confidente et amie. En ce sens, elle encourage l'aménagement de la place Louis XV — actuelle place de la Concorde — ou la création de la manufacture de porcelaine de Sèvres, proche de sa résidence de Bellevue. M^me de Pompadour apprécie particulièrement l'architecture et les arts décoratifs. Elle acquiert d'ailleurs en 1753 l’hôtel d’Évreux à Paris, aujourd'hui nommé palais de l'Élysée. La marquise s'intéresse aussi à la littérature et encourage la publication des deux premiers tomes de l'Encyclopédie de Diderot et d'Alembert.

De santé fragile, elle meurt d'une congestion pulmonaire, âgée seulement de 42 ans.

Lucie Madeleine d'Estaing, dame de Ravel, est née le 10 mai 1743 à Paris et morte le 7 avril 1826 à Clermont-Ferrand.

Françoise de Chalus (bap. Chalus, 24 February 1734 - Paris, 7 July 1821), was a French noblewoman and courtier. She was the mother of Louis, comte de Narbonne-Lara, possibly by King Louis XV. She was the lady-in-waiting of Louise Élisabeth of France in 1749–59, and the influential favorite lady-in-waiting of Princess Adélaïde of France in 1764–1800.

Marie Anne de Coislin (1732-1817), was a French aristocrat, known as the mistress to Louis XV of France in 1755. She was the king's Petite maîtresse (unofficial mistress), not his Maîtresse-en-titre (official mistress).

She was the daughter of the marquis Louis de Mailly (1696-1767) and the lady-in-waiting Anne Françoise Elisabeth Arbaleste de Melun and married in 1750 to the duke Charles Georges René du Cambout de Coislin (d. 1771), but they separated early on and she moved back with her parents.

In 1755, Louis François, Prince of Conti launched her as his candidate to replace Madame de Pompadour as official mistress of the king. She was the first serious candidate to be put up against Madame de Pompadour since Charlotte Rosalie de Choiseul-Beaupré, and she was also to be the last. She did succeed to be the secret lover of the king, which attracted some attention at court. She became known as l'altière Vasthi. Ultimately, however, the plot failed, and she was ousted from court by Madame de Pompadour. After this, there was no more serious rival to replace Madame de Pompadour, and the king mainly settled with his unofficial lovers at the Parc-aux-Cerfs.

Marie Anne de Coislin had affairs with the Prince de Conti and the count de Coigny, and was claimed to have had affairs with Christian VI of Denmark, Gustav III of Sweden and Peter III of Russia. It is unknown if these rumours where true, but Christian VI and Gustav III did visit her during their visits to Paris, which attracted attention at the time.

She did not leave France during the French Revolution, but lived as a servant in Rouen, Brittany and Vendée during the Reign of Terror. After the fall of Robespierre, she resumed her former life and property. She remarried in 1793 to Louis-Marie duc de Mailly (d. 1795).

Irène du Buisson de Longpré (c. 1720–1767), was a French noblewoman, mistress to Louis XV of France. She was the king's Petite maîtresse (unofficial mistress), not his Maîtresse-en-titre (official mistress).

Marie Thérèse Françoise Boisselet (1731 – 1800) was a petite maîtresse of King Louis XV of France.

Boisselet was born to Pierre Sulpice Boisselet and Marie Thérèse Carouailles. Her father was an employee of the king's kitchen staff, with the title 'Contrôleur de la Bouche du Roi et chef du gobelet de Mme la Dauphine'. Marie Thérèse Françoise Boisselet was described as a beauty, and she agreed to become the lover of the king. The affair was not an official one; she was recruited to be a petite maîtresse (unofficial mistress) of the king in Parc-aux-Cerfs. She had one child with the king, Charles Louis Cadet de Gassicourt (1769–1821).

In 1771, she married the chemist Louis Claude Cadet de Gassicourt, who adopted her son. According to Paul Thiébault, Louis XV benefitted the career of Cadet de Gassicourt in the Royal Academy because of his marriage to his former lover.

Louise Julie de Mailly Nesle, condesa de Mailly (1710-París, 1751) fue la mayor de las cinco hermanas de Nesle, cuatro de las cuales fueron amantes del rey Luis XV, en su caso lo fue de 1732 a 1742.

Diane Adélaïde de Mailly-Nesle, Duchesse de Lauraguais (11 February 1713 – 3 November 1769 in Paris) was the third of the five famous de Nesle sisters, four of whom would become the mistress of King Louis XV of France. She was his mistress on and off from 1742 to 1745.

Marguerite-Catherine Haynault (1736–1823) was a French noblewoman, mistress to Louis XV from 1759 to 1762. She was the king's Petite maîtresse (unofficial mistress), not his Maîtresse-en-titre (official mistress).

She was born in Paris as the daughter of the tobacco merchant Jean-Baptiste Haynault and Catherine Coupris de La Salle. In 1759, she was recruited to be a petite maîtresse (unofficial mistress) of the king in Parc-aux-Cerfs by Dominique Guillaume Lebel.

She served as the king's lover with Lucie-Madeleine d'Estaing, who lived in the Parc-aux-Cerfs at the same time and alternated with her, one replacing the other in the king's bed during their pregnancies; Louise-Jeanne Tiercelin de La Colleterie was also housed there, while Anne Couppier de Romans had refused and was given her own house. She had two daughters with the king: Agnès-Louise de Montreuil (born 1760) and Anne-Louise de La Réale (born 1762), who were officially registered with two officers as fathers. Her daughters were both taken from her, raised in the convent school Chaillot, and given noble status, dowries and arranged marriages with noblemen as adults.

The king discontinued their relationship in 1762, and she was awarded a pension. In 1766, she married Blaise Arod, Marquis de Montmelas-Saint-Sorlin (d. 1815).

She left France during the French Revolution and lived abroad during the Reign of Terror. After the fall of Maximilien Robespierre, she returned to France, applied to be removed from the list of emigres and reclaimed her property.

Pauline Félicité de Mailly-Nesle, née à Paris en 1712 et morte le 9 septembre 1741, par son mariage comtesse de Vintimille (1739), est une favorite de Louis XV.

Marie Catherine Éléonore Bénard (Catherine Éléonore Bernard; 1740 – 23 February 1769) was a French lady-in-waiting and alleged petite maîtresse to King Louis XV of France in 1768-69.

Marie-Louise O'Murphy (aussi appelée « Mademoiselle de Morphy », « la belle Morphise », « Louise Morfi » ou « Marie-Louise Morphy de Boisfailly »), née le 21 octobre 1737 à Rouen, morte le 11 décembre 1814 à Paris, connue comme le modèle d'un tableau de François Boucher, est l'une des petites maîtresses de Louis XV.

Anne Couppier de Romans (1737 –1808) was a petite maîtresse (unofficial mistress) of King Louis XV of France from 1760 to 1765.

ฌานน์ เบกู (ฝรั่งเศส: Jeanne Bécu) หรือที่นิยมเรียกว่า มาดาม ดูว์ บารี (Madame du Barry)เป็นสนมเอกคนสุดท้ายของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส และเป็นเหยื่อในการปฏิวัติฝรั่งเศสผู้ถูกประหารชีวิตด้วยกิโยตีน

ก่อนเข้าสู่ราชสำนักฝรั่งเศส นางสาวเบกูมีชื่อเสียงในฐานะโสเภณีผู้มีโฉมงดงาม ลูกค้าของนางล้วนเป็นคหบดีและข้าราชการชั้นสูงมากมาย ต่อมาในปี 1768 นางถูกพาตัวไปเข้าเฝ้าพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ที่พระราชวังแวร์ซาย และได้รับความสนพระทัยเป็นพิเศษ พระเจ้าหลุยส์ต้องการรับนางเข้าราชสำนัก แต่เนื่องด้วยนางมีฐานะเป็นสามัญชน มิใช่ขุนนาง ทางราชสำนักจึงจัดแจงให้นางสมรสกับเคานต์แห่งบารี เพื่อให้นางได้ยศตามสามีเป็นเคานเตสแห่งบารี

หลังนางกลายเป็นขุนนาง ก็เข้าถวายตัวเป็นพระสนมในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ในปี 1769 ตั้งแต่อายุยี่สิบหกปี และกลายเป็นเป็นพระสนมคนโปรดที่สุด ถัดจากจากมาดาม เดอ ปงปาดูร์ ที่เสียชีวิตไปก่อนหน้า

หลังพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 สวรรคตในปี 1774 มาดามก็ถูกสั่งเนรเทศโดยพระนางมารี อ็องตัวแน็ต ให้ไปอยู่สำนักแม่ชีในชานเมืองปารีส มาดามอยู่ที่นี่ได้สามปีก็ได้รับอนุญาตให้ย้ายไปพำนักที่คฤหาสน์ลูเวซีแยนในจังหวัดอีฟว์ลีน ซึ่งเคยได้รับพระราชทานจากพระเจ้าหลุยส์ผู้ล่วงลับ หลายปีต่อมา นางก็มีคนรักใหม่คือจอมพลดยุกแห่งบรีซัก

แต่แล้วในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ดยุกแห่งบรีซักถูกรุมฆ่าโดยฝูงชนกลุ่มปฏิวัติในกรุงปารีส ในคืนดังกล่าว นางถูกจับกุมและกล่าวหาว่าให้การสนับสนุนทางการเงินต่อฝ่ายตรงข้าม และถูกตัดสินประหารชีวิตด้วยกิโยตีนในปี 1793