ใครออกเดทกับ Elizabeth Conyngham, Marchioness Conyngham?

Elizabeth Conyngham, Marchioness Conyngham (née Denison; 29 March 1770 – 11 October 1861) was an English courtier and noblewoman. She is thought to be the last mistress of George IV of the United Kingdom.

พระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร (อังกฤษ: George IV of the United Kingdom หรือ George Augustus Frederick) (12 สิงหาคม ค.ศ. 1762 – 26 มิถุนายน ค.ศ. 1830) เป็นพระเจ้ากรุงสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์สมัยราชวงศ์ฮันโนเฟอร์ และพระเจ้ากรุงฮันโนเฟอร์ ระหว่างวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1820 จนสวรรคตเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1830

พระเจ้าจอร์จที่ 4 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1762 ที่พระราชวังวินด์เซอร์ บาร์คเชอร์ สหราชอาณาจักร เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าจอร์จที่ 3 กับพระนางชาร์ล็อทเทอ เสกสมรสกับคาโรลีเนอแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล

ระหว่างที่พระราชบิดาประชวรหนักจากโรคที่ขณะนั้นไม่ทราบสาเหตุที่คล้ายกับโรคจิต แต่ในปัจจุบันเชื่อกันว่าทรงเป็นโรคพอร์ฟิเรีย (porphyria) เจ้าชายจอร์จจึงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เป็นเวลา 9 ปี เรียกว่าที่สมัยรีเจนซี จนพระเจ้าจอร์จที่ 3 เสด็จสวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 1820 และเป็นปีที่ได้รับชัยชนะในสงครามนโปเลียน

พระเจ้าจอร์จที่ 4 เป็นพระมหากษัตริย์ที่ดื้อรั้นและมักจะทรงเข้ายุ่งเกี่ยวทางการเมืองโดยเฉพาะการเพิ่มเสรีภาพให้แก่โรมันคาทอลิก แต่ไม่เท่าพระราชบิดา เกือบตลอดสมัยที่ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์และสมัยที่ครองราชย์ ผู้ที่ควบคุมรัฐบาลในฐานะนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรคือโรเบิร์ต เจ็นคินสัน เอิร์ลแห่งลิเวอร์พูลที่ 2

พระเจ้าจอร์จที่ 4 เป็นที่รู้จักในประวัติศาสตร์ในการที่ทรงใช้ชีวิตอย่างฟุ่มเฟือยตลอดพระชนม์ชีพ ในปี ค.ศ. 1797 ทรงมีน้ำหนักถึง 17 สโตน (111 กิโลกรัม หรือ 245 ปอนด์) ในปี ค.ศ. 1824 เครื่องรัดพระองค์ (corset) ต้องทำสำหรังรอบเอว 50 นิ้ว (127 เซนติเมตร) พระเจ้าจอร์จที่ 4 ไม่ทรงมีความสัมพันธ์ที่ดีนักกับพระราชบิดาและพระมเหสีผู้ที่ทรงห้ามมิให้เข้าพิธีราชาภิเษกของพระองค์ ในระหว่างรัชสมัยของพระองค์ทรงจ้างให้สถาปนิกจอห์น แนช ให้สร้างวังหลวง[1] (Royal Pavilion) ที่หรูหราแบบจินตนาการที่ไบรทตันเมืองริมทะเลทางใต้ของอังกฤษ และบูรณะพระราชวังบัคคิงแฮม และเซอร์เจฟฟรี ไวแอ็ทวิลล์ให้บูรณะปฏิสังขรณ์พระราชวังวินด์เซอร์ และทรงมีอิทธิพลในการก่อตั้งพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์แห่งชาติแห่งลอนดอน และ ราชวิทยาลัยแห่งลอนดอน (King's College London)