ใครออกเดทกับ ไดแอน คีตัน?

ไดแอน คีตัน (อังกฤษ: Diane Keaton; 5 มกราคม ค.ศ. 1946 – 11 ตุลาคม ค.ศ. 2025) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ผู้กำกับ ผู้สร้าง คีตันเริ่มอาชีพของเธอบนเวที จากนั้นมีผลงานบนจอครั้งแรกในปี ค.ศ. 1970 ผลงานแสดงภาพยนตร์บทหลักเรื่องแรก แสดงเป็น Kay Adams-Corleone ใน The Godfather (ค.ศ. 1972) แต่ภาพยนตร์ที่ทำให้เธอโดดเด่นชัดในยุคแรกคือ แสดงร่วมในภาพยนตร์ของวูดดี อัลเลน เรื่อง Play It Again, Sam ในปี ค.ศ. 1972 ผลงานเรื่องต่อมาในหนังของอัลเลนคือ Sleeper (ค.ศ. 1973) และ Love and Death (ค.ศ. 1975) ที่ทำให้เธอรู้จักในฐานะนักแสดงตลกหญิง และต่อมาแสดงใน Annie Hall (ค.ศ. 1977) ที่เธอได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม

คีตันยังคงมีผลงานการแสดงต่อเนื่อง แสดงในหนังดราม่าเรื่อง Looking for Mr. Goodbar (ค.ศ. 1977) และกับภาพยนตร์ที่ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ในเรื่อง Reds (ค.ศ. 1981) และ Marvin's Room (ค.ศ. 1996) ภาพยนตร์ที่โด่งดังของเธอในยุคหลัง ๆ เช่น Father of the Bride (ค.ศ. 1991), The First Wives Club (ค.ศ. 1996), และ Something's Gotta Give (ค.ศ. 2003) ผลงานภาพยนตร์ที่เธอแสดง มีรายได้รวม 1.1 พันล้านดอลล่าร์สหรัฐ ในอเมริกาเหนือ นอกจากผลงานการแสดงแล้ว เธอยังเป็นช่างภาพ นักพัฒนาอสังหาริมทรัพทย์ และเป็นนักร้องในบางคราว

อัลเฟรโด เจมส์ ปาชิโน (อังกฤษ: Alfredo James Pacino; เกิดพฤหัสบดีที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1940) เป็นนักแสดง​และผู้กำกับภาพยนตร์​ชาวอเมริกัน​ มีผลงานการแสดงภาพยนตร์, ละครเวที​และละครโทรทัศน์​อย่างต่อเนื่องยาวนานมากกว่า 50 ปี เขาได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งในนักแสดงชายที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในฮอลลีวูด โดยเป็นนักแสดงชายที่ได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์​มากที่สุดเป็นอันดับ 3 รองจากแจ็ก นิโคลสัน และ ลอเรนซ์ โอลิวีเอร์ โดยเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ถึง 9 ครั้ง และเป็นหนึ่งในนักแสดงเพียง 24 คนที่ได้รับ สามมงกุฎแห่งการแสดง คือการได้รับรางวัลออสการ์, เอมมี และรางวัลโทนี ในสาขาการแสดง ซึ่งเป็นสามรางวัลสูงสุดที่ได้รับการยอมรับจากวงการภาพยนตร์, ละครโทรทัศน์ และละครเวทีของอเมริกาตามลำดับ นอกจากนี้เขายังได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ 5 ครั้ง ได้รับรางวัลแบฟตา, รางวัลแซกอวอร์ด, รางวัลเกียรติยศจากพีเพิลส์ชอยซ์อะวอดส์​ในฐานะนักแสดงผู้เป็นที่นิยมสูงสุด, รางวัลสิงโตทองคำ ​ประเภทเชิดชูเกียรติ จากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส, รางวัลผู้ประสบความสำเร็จสูงสุดจากสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน, ​ได้รับเหรียญศิลปะแห่งชาติจากรัฐสภาสหรัฐ​ และได้รับรางวัลเกียรติยศ ด้านศิลปะการแสดงจากสถาบันจอห์น เอฟ. เคนเนดี

อัล ปาชิโน เคยเป็นนักเรียนในโรงเรียนสอนการแสดง Actors Studio โดยเป็นลูกศิษย์ของ ลี สตราสเบิร์ก​ และเริ่มต้นอาชีพนักแสดงจากการแสดงละครเวทีจนเริ่มมีชื่อเสียงจากนั้นได้แสดงภาพยนตร์เป็นครั้งแรกในบทบาทตัวประกอบในเรื่อง ​Me, Natalie​ (1969) ก่อนจะได้รับบทนักแสดงนำเป็นครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง ​The Panic in Needle Park​ (1971) ซึ่งเขาต้องรับบทป็นคนติดเฮโรอีน ต่อมาเขาตัดสินใจรับบทเป็น ไมเคิล คอร์เลโอเน ในภาพยนตร์ที่กำกับโดย ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลาเรื่อง ​เดอะ ก็อดฟาเธอร์​ และจากบทบาทดังกล่าวทำให้เขาโด่งดังและประสบความสำเร็จอย่างมากโดยเขาได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำเป็นครั้งแรก ต่อมาเขากลับมารับบทเดิมอีกครั้งใน ​เดอะ ก็อดฟาเธอร์ ภาค 2​ และ ​เดอะ ก็อดฟาเธอร์ ภาค 3​ จนมาประสบความสำเร็จทางการแสดงสูงสุดจากการแสดงเรื่อง ​Scent of A Woman -​ ผู้ชายหัวใจไม่ปอกเปลือก​ ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลใหญ่ 2 รางวัลในปีเดียวกัน ได้แก่รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม และรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม

อัลปาชิโน ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ทั้งหมด 9 ครั้ง โดยแบ่งเป็นการเข้าชิงรางวัลในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม 5 ครั้ง ได้แก่การรับบทนักแสดงนำในเรื่อง ​เซอร์ปิโก้ ตำรวจอันตราย​ (1973), ​เดอะ ก็อดฟาเธอร์ ภาค 2​​ (1974)​, ​ปล้นกลางแดด​​ (1975), ​...And Justice for All (1979) โดยมาประสบความสำเร็จได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากการแสดงในบทบาทอดีตทหารตาบอดจากเรื่อง ผู้ชายหัวใจไม่ปอกเปลือก (1992) และ เข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม​ 4 ครั้ง จากการแสดงในเรื่อง เดอะ ก็อดฟาเธอร์​ (1972)​, ​Dick Tracy -​ ยอดสืบเหนือคน​ (1990), ​Glengarry Glen Ross -​ เกมชีวิต เกมธุรกิจ​ (1992) และสร้างสถิติเป็นนักแสดงชายที่มีอายุมากที่สุดเป็นอันดับที่ 10 ที่ได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ด้วยวัย 79 ปี จากผลงานเรื่อง ​คนใหญ่ไอริช​ (2019)

วอร์เรน เบต์ตี (อังกฤษ: Warren Beatty) เกิดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2480 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน โปรดิวเซอร์ นักเขียนบทและผู้กำกับภาพยนตร์

วูดดี อัลเลน (อังกฤษ: Woody Allen) เกิดเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1935 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน , นักเขียนบท , นักแสดงชาย , นักแสดงตลก , นักเขียนบทละคร และนักดนตรี ถึงกระนั้นเขาก็ยังคงแสดงบทบาทตลอดระยะเวลาถึงหกทศวรรษ

เขาทำงานเป็นนักเขียนบทคอเมดี้ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 เขียนบทตลกและสคริปสำหรับทางโทรทัศน์และเผยแผร่หนังสือตลก , กลางคริสต์ทศวรรษ 1960 อัลเลนเริ่มแสดงแสตนอัพคอเมเดียนโชว์ เน้นการพูดคนเดียวแทนที่มุขตลกที่เคยใช้ ในฐานะนักแสดงตลก เขาแสดงบุคลิกภาพอย่างคนที่เชื่อถือไม่ได้และดูมีสติปัญญา หดหู่ และขี้กังวล ซึ่งบุคลิกภาพแตกต่างจากตัวจริงในบทบาท. ในปี 2004 Comedy Central จัดลำดับอัลเลนอยู่ที่สี่จากลิสท์ 100 สแตนอัพคอเมดี้ที่ยอดเยี่ยม (อังกฤษ: 100 greatest stand-up comedians) ขณะเดียวกัน UK Survey ได้ให้ลำดับอัลเลนอยู่ที่ลำดับสามสำหรับคอเมดี้ที่ยอดเยี่ยม

ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 อัลเลนเขียนบทและกำกับภาพยนตร์จำนวนมาก โดยใช้ความเชี่ยวชาญจากการแสดงคอเมดี้ก่อนจะเปลี่ยนแนวหนังเป็นดราม่า โดยได้อิทธิพลจาก European art cinema ในช่วงยุคคริสต์ทศวรรษ 1970 และสลับไประหว่างคอเมเดี้ยนกับดราม่า เขามักจะถูกระบุจากทาง New Hollywood โดยกล่าวว่าเป็นผู้กำกับหน้าใหม่ที่มีอิทธิพลในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 ถึงช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970

อัลเลนมักจะแสดงในภาพยนตร์ของเขาเอง และผลงานที่เป็นที่รู้จักอย่าง Annie Hal (1977) , Manhattan (1977) และ Hannah and Her Sisters (1986) ในปี 2007 เขากล่าวว่าภาพยนตร์ทั้งสามเรื่อง Stardust Memories (1980), The Purple Rose of Cairo (1985), and Match Point (2005) ว่าเป็นผลงานของเขาที่ดี โรเจอร์ อีเบิร์ต นักวิจารณ์หนังกล่าวถึงอัลเลนว่าเป็น สมบัติของภาพยนตร์

อัลเลนเข้าชิงรางวัลออสการ์ สามรางวัลสำหรับบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม และอีกรางวัลสำหรับผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (Annie Hall) เขายังได้เก้ารางวัลจาก รางวัลแบฟตา บทภาพยนตร์สำหรับ Annie Hall ถูกตั้งชื่อเป็นบทภาพยนตร์ที่ตลก โดย คณะกลุ่มหนัง Writers Gulid of Americas มันยังถูกอยู่ในลิส "101 บทภาพยนตร์ที่ตลก" (อังกฤษ: 101 Funniest Screenplays) ในปี 2011 PBS สถานีวิทยุอเมริกาได้เผยแผร่สารคดี Woody Allen: A Documentary ทางช่อง American Masters