ใครออกเดทกับ Ida de Tosny?

Ida de Tosny (or Toeny, or Tony), Countess of Norfolk (died after 1181), was a Norman royal mistress. Named after her grandmother Ida de Hainaut, she was the daughter of Ralph IV de Tosny (died 1162) and his wife Margaret (born c. 1125 and living in 1185), a daughter of Robert de Beaumont, 2nd Earl of Leicester.

Circumstances of her early life are uncertain. She had at least eight children by Roger Bigod after 1182, so was likely born no earlier than 1150. Moreover, some sources put the date of marriage between her mother Margaret and her father Ralph at 1155 or later (which implies a date of birth between 1155 and 1162.) This, however, is difficult to reconcile with her identification as the mother of William Longespée, 3rd Earl of Salisbury, and his estimated birth date of circa 1167 (William is described as a young man in historical records in 1188-1190 and was likely of age by then.)

Despite her Norman ancestry, Ida was born and raised in Flamstead, Hertfordshire, England.

พระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ (อังกฤษ: Henry II of England) หรือรู้จักในพระนาม เฮนรี เคิร์ทแมนเทิล (อังกฤษ: Henry Curtmantle) (25 มีนาคม ค.ศ. 1133 – 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1189) เป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์แพลนแทเจเน็ต ในรัชสมัยของพระองค์ พระองค์ปกครองอังกฤษ ดินแดนส่วนใหญ่ของเวลส์และไอร์แลนด์ รวมถึงดินแดนกว้างขวางในฝรั่งเศส (เช่น นอร์ม็องดี อ็องฌู และอากีแตน) ซึ่งต่อมาเรียกรวมกันว่า "จักรวรรดิอ็องเฌอแว็ง" นอกจากนี้พระองค์ยังเคยมีอำนาจเหนือสกอตแลนด์ในช่วงหนึ่ง และเป็นผู้ปกครองดัชชีแห่งบริตตานีด้วย

เฮนรีเป็นพระโอรสองค์โตของเจฟฟรีย์ที่ 5 เคานต์แห่งอ็องฌู และจักรพรรดินีมาทิลดา พระธิดาของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ เมื่ออายุเพียงสิบสี่พรรษา พระองค์ก็เข้ามามีบทบาททางการเมืองและการทหารในการสนับสนุนพระมารดาเพื่อทวงสิทธิในบัลลังก์อังกฤษ ซึ่งขณะนั้นอยู่ในครอบครองของสตีเฟนแห่งบลัวส์

ในปี ค.ศ. 1150 พระบิดามอบบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งนอร์มันดีให้ และเมื่อเจฟฟรีย์สิ้นชีวิตในปีถัดมา เฮนรีได้รับมรดกเป็นอ็องฌู เมน และทูแรน การอภิเษกกับอาลีเยนอร์แห่งอากีแตนทำให้พระองค์ครอบครองดัชชีอากีแตนเพิ่มขึ้น ส่งผลให้เฮนรีควบคุมดินแดนส่วนใหญ่ของฝรั่งเศสไว้ได้ ในปี ค.ศ. 1153 เฮนรีนำทัพเข้าสู่อังกฤษ จนพระเจ้าสตีเฟนยอมลงนามในสนธิสัญญาวอลลิงฟอร์ด กำหนดให้เฮนรีเป็นผู้สืบราชบัลลังก์ หลังการสิ้นพระชนม์ของสตีเฟนในปีถัดมา เฮนรีจึงขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษ

พระเจ้าเฮนรีทรงดำเนินนโยบายปฏิรูปหลายด้านตลอดรัชสมัยอันยาวนาน ซึ่งล้วนส่งผลกระทบต่อประวัติศาสตร์อังกฤษในระยะยาว โดยเฉพาะการปฏิรูปกฎหมายที่กลายเป็นรากฐานของระบบกฎหมายคอมมอนลอว์ รวมถึงการขยายอิทธิพลไปยังบริตตานี เวลส์ ไอร์แลนด์ และสกอตแลนด์ ซึ่งได้สร้างความเปลี่ยนแปลงต่อโครงสร้างสังคมและระบบการปกครองของดินแดนเหล่านั้นอย่างถาวร แม้ว่าในช่วงแรกนักพงศาวดารร่วมสมัยจะกล่าวขานถึงความสำเร็จของพระองค์ในเชิงบวก ทว่าการตีความรัชสมัยของพระองค์กลับเปลี่ยนไปตามบริบทของแต่ละยุค นักวิชาการศตวรรษที่ 18 มองพระองค์ในฐานะผู้สร้างสถาบันกษัตริย์และผู้นำที่หลอมรวมบริเตนให้เป็นปึกแผ่น ในยุควิกตอเรียที่จักรวรรดิบริติชกำลังแผ่ขยายอำนาจ นักประวัติศาสตร์ไม่ได้เพียงแค่สนใจการสร้างจักรวรรดิของพระเจ้าเฮนรีเท่านั้น แต่พวกเขายังได้วิพากษ์วิจารณ์บางแง่มุมเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัวของพระองค์และการจัดการกับความขัดแย้งกรณีทอมัส แบ็กกิต