ใครออกเดทกับ Kojijū?

Kojijū (小侍従; 1121–1202 CE) (also Matsuyoi no Kojijū) was a waka poet and Japanese noblewoman active in the late Heian period.

Her father was Ki no Mitsukiyo, and her mother was the poet Hanazono Sadaijinke no Kodaishin.

As a lady-in-waiting, she served the twice-empress Fujiwara no Tashi (who was wife, successively, to Emperor Konoe and Emperor Nijō), as well as in the court of the retired Emperor Takakura. Additionally, she took part in poetry contests organized by Emperor Go-Toba. During this time, courtiers were expected to be skilled poets, and a great deal of court life involved composing and exchanging poetry, as well as participating in poetry contests. Kojijū is designated a member of the Female Thirty-Six Immortals of Poetry (女房三十六歌仙, Nyōbō Sanjūrokkasen). She left a private collection of poems titled the Kojijū-shū.

Contemporaries noted her for her especial skill in composing poems that exactly suited the situation, particularly when writing a verse as a response to someone else's verse.

In 1179, she became a Buddhist nun.

จักรพรรดิโกะ-ชิรากาวะ (ญี่ปุ่น: 後白河天皇; โรมาจิ: Go-Shirakawa-tennō; 18 ตุลาคม ค.ศ. 1127 – 26 เมษายน ค.ศ. 1192) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นพระองค์ที่ 77 ตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์แบบดั้งเดิม รัชสมัยของพระองค์กินเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1155 ถึง 1158 แม้พระองค์จะควบคุมพระราชอำนาจผ่านระบบอินเซได้อย่างมีประสิทธิภาพเกือบ 37 ปี แต่นักวิชาการยังคงมีความเห็นต่างกันว่าการปกครองของพระองค์เป็นส่วนหนึ่งของระบบอินเซอย่างแท้จริงหรือไม่ เนื่องจากการกบฏปีโฮเง็งได้บ่อนทำลายสถานะของจักรพรรดิ อย่างไรก็ตาม เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปว่า ด้วยชัยชนะเหนือคู่แข่งทางการเมือง พระองค์จึงมีอิทธิพลและอำนาจมากกว่าที่สถานะจักรพรรดิในยุคนั้นซึ่งกำลังเสื่อมอำนาจพึงจะมีได้

หลังสิ้นพระชนม์ พระองค์ได้รับการตั้งพระนามเพื่อเชื่อมโยงกับจักรพรรดิชิรากาวะในศตวรรษที่ 11 โดยคำว่า 'โกะ' (後) มีความหมายว่า 'จักรพรรดิองค์หลัง' บางครั้งพระองค์จึงถูกเรียกว่า 'จักรพรรดิชิรากาวะองค์หลัง' หรือในเอกสารเก่าบางฉบับ อาจปรากฏพระนามว่า 'ชิรากาวะองค์ที่สอง' หรือ 'ชิรากาวะองค์ที่ 2

พระองค์เป็นจักรพรรดิโดยพฤตินัยพระองค์สุดท้าย ก่อนที่ตำแหน่งโชกุนจะกลายเป็นประมุขของประเทศ ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของจักรพรรดิโกะ-ชิรากาวะในปี ค.ศ. 1192 จนกระทั่งเกิดการปฏิรูปเมจิในปี ค.ศ. 1868