ใครออกเดทกับ Jane Popincourt?

Jane Popincourt (c. 1484 – c. 1530 CE) was a French noblewoman, tutor, and maid-of-honour. She served in the courts of Henry VII and Henry VIII of England.

For around twelve years, she had a position at the English court, first in the reign of Henry VII, as a distinguished tutor engaged to teach French to the princesses Margaret and Mary; and later in 1509, on the accession of Henry VIII, she was appointed a maid-of-honour to his wife, Catherine of Aragon. In 1514, there were rumors that Jane had become the King's mistress.

During the Battle of the Spurs in 1513, the King's troops captured a number of French nobles, notably Louis I d'Orléans, duke of Longueville. It is unknown if the Duke had met Jane at the French court, but as her countryman they seem to have been introduced upon his arrival at the English court and they soon began a liaison. Although he was technically a hostage, he was used as a supplementary ambassador in arranging the marriage of Mary Tudor and Louis XII, and was treated with respect as such. This damaged the reputation of Jane, who was probably then in her mid-to-late twenties, an age by which a woman would have been expected to be married. When the Duke returned to France in 1514, Jane remained at the English court and, some rumours suggested, may have begun a brief affair with Henry VIII. However, she seems to have wanted to return home. It has also been speculated that she was no longer welcome at the English court. She was listed as an attendant to Henry's sister, Princess Mary, who was about to become the queen of France. Louis XII refused to accept Jane as an attendant for his new wife, however, apparently on the grounds of believing Jane was promiscuous.

Jane remained in England until 1516, when she returned to France. She is said to have reignited her affair with the Duke and received a parting gift of £100 from Henry.

พระเจ้าเฮนรีที่ 8 (อังกฤษ: Henry VIII; 28 มิถุนายน ค.ศ. 1491 – 28 มกราคม ค.ศ. 1547) เป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษ เสวยราชย์ต่อจากพระบิดา คือ พระเจ้าเฮนรีที่ 7 ใน ค.ศ. 1509 จนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 1547 นับเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่สองจากราชวงศ์ทิวเดอร์

พระเจ้าเฮนรีที่ 8 เป็นที่รู้จักจากการสมรสถึงหกครั้ง โดยเฉพาะความพยายามของพระองค์ที่จะให้การสมรสครั้งแรกกับพระนางกาตาลินาแห่งอารากอนตกเป็นโมฆะ พระองค์ยังขัดแย้งกับพระสันตะปาปาแห่งโรมในประเด็นความเป็นโมฆะของการสมรสดังกล่าว ทำให้พระองค์ริเริ่มการปฏิรูปอังกฤษเพื่อแยกคริสตจักรอังกฤษออกจากอำนาจของพระสันตะปาปา แล้วตั้งพระองค์เองเป็นประมุขสูงสุดแห่งคริสตจักรอังกฤษ และยุบเลิกสำนักชีและอารามต่าง ๆ เสีย เป็นเหตุให้พระองค์ถูกปัพพาชนียกรรมจากศาสนจักร

ว่าด้วยเรื่องในประเทศแล้ว พระองค์ยังเป็นที่รู้จักจากการเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญอังกฤษจนถึงรากฐาน แล้วเอาแนวคิดเรื่องเทวสิทธิ์ของกษัตริย์มาใช้ นอกจากจะอ้างอำนาจสูงสุดเหนือคริสตจักรอังกฤษในฐานะที่เป็นองค์อธิปัตย์ของประเทศแล้ว พระองค์ยังขยายพระอำนาจออกไปอย่างกว้างขวาง ผู้คัดค้านพระองค์ล้วนถูกปิดปากด้วยข้อหากบฏหรือประพฤตินอกรีต หลายคนถูกประหารชีวิตตามพระราชบัญญัติการริบทรัพย์กบฏ (bill of attainder) โดยไม่มีการไต่สวนอย่างเป็นกิจจะลักษณะเสียก่อน ผลงานของอัครมหาเสนาบดี (chief minister) ของพระองค์ยังช่วยให้พระองค์ได้บรรลุเป้าหมายทางการเมืองหลายประการ แต่เสนาบดีหลายคนต้องถูกอัปเปหิหรือประหารชีวิตเมื่อไม่ทรงโปรดปรานอีก นักการเมืองที่โดดเด่นในรัชสมัยของพระองค์ ได้แก่ ทอมัส วูลซี, ทอมัส มอร์, ทอมัส ครอมเวลล์, ทอมัส แครนเมอร์, และริชาร์ด ริช นอกจากนี้ พระองค์ยังใช้จ่ายราชทรัพย์อย่างสุรุ่ยสุร่าย ทรงแสวงหารายได้จากโภคทรัพย์ที่ได้มาจากการยุบเลิกอาราม และจากเงินที่เคยจ่ายให้แก่คริสตจักรโรมโดยเอาพระราชบัญญัติของรัฐสภาปฏิรูป (Reformation Parliament) มาแปรเงินเหล่านี้เป็นทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ แม้การกระทำดังกล่าวจะส่งผลให้ทรัพย์สินพอกพูนเข้าท้องพระคลัง แต่พระองค์ก็แทบสิ้นเนื้อประดาตัวอยู่เป็นนิจ เพราะความฟุ้งเฟ้อส่วนพระองค์ ประกอบกับสงครามทางทวีป (continental war) ที่เกิดขึ้นหลายครั้งและกินค่าใช้จ่ายสูง โดยเฉพาะสงครามที่ทรงก่อกับพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศส และจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เพื่ออ้างสิทธิเหนือราชบัลลังก์แห่งราชอาณาจักรฝรั่งเศส อนึ่ง รัชสมัยของพระองค์ยังมีการผนวกอังกฤษและเวลส์โดยอาศัยกฎหมายในพระราชบัญญัติเวลส์ ค.ศ. 1535 และ 1542 (Laws in Wales Acts 1535 and 1542) ต่อมาเมื่อมีการตราพระราชบัญญัติพระมหากษัตริย์ไอรแลนด์ ค.ศ. 1542 (Crown of Ireland Act 1542) แล้ว พระองค์จึงได้เป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษพระองค์แรกที่ได้ปกครองไอร์แลนด์ในฐานะพระมหากษัตริย์ไอร์แลนด์

ผู้คนในสมัยเดียวกับพระองค์มองว่า พระองค์ในวัยหนุ่มเป็นกษัตริย์ที่มีเสน่ห์ มีการศึกษาดี และประสบความสำเร็จ พระองค์ได้รับการพรรณนาว่า เป็น "หนึ่งในผู้ปกครองที่มากบารมีที่สุดที่เคยครองราชสมบัติแห่งอังกฤษ" พระองค์ยังเป็นนักประพันธ์ทั้งร้อยแก้วและร้อยกรอง แต่เมื่อพระชันษาสูงขึ้น พระองค์กลับกลายเป็นคนอ้วนอุ้ยอ้าย พระพลานามัยย่ำแย่ นำไปสู่การสวรรคตใน ค.ศ. 1547 พระองค์ถูกกล่าวขวัญในช่วงบั้นปลายพระชนม์ว่า เป็นกษัตริย์ตัณหากลับ อัตตาสูง อารมณ์รุนแรงไม่มั่นคง เมื่อสิ้นพระองค์แล้ว พระราชโอรส คือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 สืบราชบัลลังก์ต่อ

Louis I d'Orléans, Duke of Longueville (1480 – Beaugency, 1 August 1516), was a French aristocrat and general, Grand Chamberlain of France and governor of Provence.

Louis was the second son of François d'Orléans, Count of Dunois and Agnes of Savoy. He succeeded his elder brother François II in 1512, and became 2nd Duke of Longueville, Count of Montgommery, Count of Tancarville, Prince of Châlet-Aillon, Marquis of Rothelin and viscount of Abberville. His paternal grandfather, Jean, Count of Dunois, was the illegitimate son of Louis I, Duke of Orléans – son of King Charles V of France.

On 16 August 1513, Louis was taken prisoner by the English at the battle of the Spurs when he attempted to bring relief to the siege of Thérouanne. He was sent to Catherine of Aragon, who first lodged him in the Tower of London while she dealt with the Scottish invasion and the battle of Flodden. Longueville was treated very well in England, having a relationship with Jane Popincourt. He stood in for Louis XII of France in the marriage ceremony with Mary Tudor in Greenwich Palace on 13 August 1514.

Louis married in 1504, Johanna of Hachberg-Sausenberg, daughter of Philip of Hochberg.
They had:

• Claude (1508 – November 9, 1524), Duke of Longueville and peer of France
• Louis II (1510 – June 9, 1537), married Marie of Lorraine (Mary of Guise), succeeded his brother
• François (1513–1548), Marquis of Rothelin, married Jacqueline de Rohan and had issue:
  • Léonor d'Orléans, duc de Longueville, and Francoise d'Orléans
  • Another source claims the Marquis had an affair with Françoise de Blosset, resulting in a daughter, Francoise d'Orléans-Rothelin.
• Charlotte (1512–1549), Mademoiselle de Longueville prior to her marriage to Philippe, Duke of Nemours