ใครออกเดทกับ วอร์เรน เบต์ตี?

วอร์เรน เบต์ตี (อังกฤษ: Warren Beatty) เกิดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2480 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน โปรดิวเซอร์ นักเขียนบทและผู้กำกับภาพยนตร์

Constance Money (born Susan Jensen; November 30, 1956) is an American former adult film actress. She played the lead role of Misty Beethoven in the 1976 adult classic The Opening of Misty Beethoven.

Maya Mikhailovna Plisetskaya (Russian: Майя Михайловна Плисецкая; 20 November 1925 – 2 May 2015) was a Soviet and Russian ballet dancer, choreographer, ballet director, and actress. In post-Soviet times, she held both Lithuanian and Spanish citizenship. She danced during the Soviet era at the Bolshoi Theatre under the directorships of Leonid Lavrovsky, then of Yury Grigorovich; later she moved into direct confrontation with him. In 1960, when famed Russian ballerina Galina Ulanova retired, Plisetskaya became prima ballerina assoluta of the company.

Her early years were marked by political repression and loss. Her father, Mikhail Plisetski, a Soviet official, was arrested in 1937 and executed in 1938, during the Great Purge. Her mother, theater and silent film actress Rachel Messerer, was arrested in 1938 and imprisoned for a few years, then held in a concentration camp together with her infant son, Azari. The older children were faced with the threat of being put in an orphanage but were cared for by maternal relatives. Maya was adopted by their aunt Sulamith Messerer, and Alexander was taken into the family of their uncle Asaf Messerer; both Alexander and Azary eventually became solo dancers of the Bolshoi.

Plisetskaya studied ballet at The Bolshoi Ballet School from age nine, and she first performed at the Bolshoi Theatre when she was eleven. She studied ballet under the direction of Elizaveta Gerdt and also her aunt, Sulamith Messerer. Graduating in 1943 at the age of eighteen, she joined the Bolshoi Ballet company, quickly rising to become their leading soloist. In 1959, during the Thaw Time, she started to tour outside the country with the Bolshoi, then on her own. Her fame as a national ballerina was used to project the Soviet Union's achievements during the Cold War. Premier Nikita Khrushchev considered her to be "not only the best ballerina in the Soviet Union, but the best in the world".

As an artist, Plisetskaya had an inexhaustible interest in new roles and dance styles, and she liked to experiment on stage. As a member of the Bolshoi until 1990, she had international exposure and her skills as a dancer changed the world of ballet. She set a higher standard for ballerinas, both in terms of technical brilliance and dramatic presence. As a soloist, Plisetskaya created a number of leading roles, including Juliet in Lavrovsky's Romeo and Juliet; Phrygia in Yakobson's Spartacus (1958); in Grigorovich's ballets : Mistress of the Copper Mountain in The Stone Flower (1959); Aurora in The Sleeping Beauty (1963); Mahmene Banu in The Legend of Love (1965); Alberto Alonso's Carmen Suite (1967), choreographed especially for her; and Maurice Béjart's Isadora (1976). Among her most acclaimed roles were Kitri in Don Quixote, Odette-Odile in Swan Lake, and The Dying Swan, first danced as a pre-graduate student under the guidance of Sulamith Messerer. A fellow dancer said that her dramatic portrayal of Carmen, reportedly her favorite role, "helped confirm her as a legend, and the ballet soon took its place as a landmark in the Bolshoi repertoire". Her husband, composer Rodion Shchedrin, wrote the scores to a number of her ballets.

Having become "an international superstar" and a continuous "box office hit throughout the world", Plisetskaya was treated by the Soviet Union as a favored cultural emissary. Although she toured extensively during the same years that other prominent dancers defected, including Rudolf Nureyev, Natalia Makarova, Alexander Godunov and Mikhail Baryshnikov, Plisetskaya always refused to defect. In 1991, she published her autobiography, I, Maya Plisetskaya.

ไดแอน คีตัน (อังกฤษ: Diane Keaton; 5 มกราคม ค.ศ. 1946 – 11 ตุลาคม ค.ศ. 2025) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ผู้กำกับ ผู้สร้าง คีตันเริ่มอาชีพของเธอบนเวที จากนั้นมีผลงานบนจอครั้งแรกในปี ค.ศ. 1970 ผลงานแสดงภาพยนตร์บทหลักเรื่องแรก แสดงเป็น Kay Adams-Corleone ใน The Godfather (ค.ศ. 1972) แต่ภาพยนตร์ที่ทำให้เธอโดดเด่นชัดในยุคแรกคือ แสดงร่วมในภาพยนตร์ของวูดดี อัลเลน เรื่อง Play It Again, Sam ในปี ค.ศ. 1972 ผลงานเรื่องต่อมาในหนังของอัลเลนคือ Sleeper (ค.ศ. 1973) และ Love and Death (ค.ศ. 1975) ที่ทำให้เธอรู้จักในฐานะนักแสดงตลกหญิง และต่อมาแสดงใน Annie Hall (ค.ศ. 1977) ที่เธอได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม

คีตันยังคงมีผลงานการแสดงต่อเนื่อง แสดงในหนังดราม่าเรื่อง Looking for Mr. Goodbar (ค.ศ. 1977) และกับภาพยนตร์ที่ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ในเรื่อง Reds (ค.ศ. 1981) และ Marvin's Room (ค.ศ. 1996) ภาพยนตร์ที่โด่งดังของเธอในยุคหลัง ๆ เช่น Father of the Bride (ค.ศ. 1991), The First Wives Club (ค.ศ. 1996), และ Something's Gotta Give (ค.ศ. 2003) ผลงานภาพยนตร์ที่เธอแสดง มีรายได้รวม 1.1 พันล้านดอลล่าร์สหรัฐ ในอเมริกาเหนือ นอกจากผลงานการแสดงแล้ว เธอยังเป็นช่างภาพ นักพัฒนาอสังหาริมทรัพทย์ และเป็นนักร้องในบางคราว

Leslie Claire Margaret Caron (French: [lɛsli kaʁɔ̃]; born 1 July 1931) is a French and American actress and dancer. She is the recipient of a Golden Globe Award, two BAFTA Awards and a Primetime Emmy Award, in addition to nominations for two Academy Awards.

Caron began her career as a ballerina. She made her film debut in the musical An American in Paris (1951), followed by roles in The Man with a Cloak (1951), Glory Alley (1952) and The Story of Three Loves (1953), before her role of an orphan in Lili (also 1953), which earned her the BAFTA Award for Best Foreign Actress and garnered nominations for an Academy Award and a Golden Globe Award.

As a leading lady, Caron starred in films such as The Glass Slipper (1955), Daddy Long Legs (1955), Gigi (1958), Fanny (1961), Guns of Darkness (1962), The L-Shaped Room (1962), Father Goose (1964) and A Very Special Favor (1965). For her role as a single pregnant woman in The L-Shaped Room, Caron, in addition to receiving a second Academy Award nomination, she won the Golden Globe Award for Best Actress in a Motion Picture – Drama and a second BAFTA Award.

Caron's other roles include Is Paris Burning? (1966), The Man Who Loved Women (1977), Valentino (1977), Damage (1992), Funny Bones (1995), Chocolat (2000) and Le Divorce (2003). In 2007, she won the Primetime Emmy Award for Outstanding Guest Actress in a Drama Series for portraying heiress and rape victim, Lorraine Delmas, in Law & Order: Special Victims Unit.

อีซาแบล ยัสมีน อาจานี (ฝรั่งเศส: Isabelle Yasmine Adjani) นักร้องและนักแสดงหญิงชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงในคริสต์ทศวรรษ 1980 เคยได้รับรางวัลซีซาร์ 4 ครั้ง จากเรื่อง Possession (ค.ศ. 1981), L'Été meutrier (ค.ศ. 1983), Camille Claudel (ค.ศ. 1989) และ La Reine Margot (ค.ศ. 1995) และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 2 ครั้งจากเรื่อง The Story of Adèle H. (ค.ศ. 1975) และ Camille Claudel (ค.ศ. 1988) นอกจากนี้ยังเคยได้รับรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์เมืองกาน เทศกาลภาพยนตร์นิวยอร์ก และเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน

อีซาแบล อาจานี เกิดในย่านเฌินวีลีเย (Gennevilliers) ใกล้กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส บิดามีเชื้อสายตุรกีและแอลจีเรีย ส่วนมารดาเป็นชาวเยอรมัน เธอสามารถพูดได้ทั้งภาษาเยอรมัน ฝรั่งเศส และอังกฤษ เธอเริ่มเป็นนักแสดงตั้งแต่อายุ 14 ปี จากภาพยนตร์เรื่อง Le Petit bougnat ในปี ค.ศ. 1970 และเริ่มมีชื่อเสียงจากบทนำในภาพยนตร์ The Story of Adèle H. ของฟร็องซัว ทรูว์โฟ ในปี ค.ศ. 1975 ที่ทำให้เธอได้เข้าชิงรางวัลออสการ์

ในปี ค.ศ. 1989 เธอได้รับการคัดเลือกจากนิตยสารพีเพิล ให้เป็นหนึ่งใน 50 ผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก

Madonna Louise Ciccone ( chih-KOH-nee; born August 16, 1958) is an American singer, songwriter, record producer, and actress. Dubbed the "Queen of Pop", she is regarded as one of the most significant cultural figures of both the 20th and 21st centuries. Madonna is known for her continual reinvention and versatility in music production, songwriting, and visual presentation, with works that incorporate social, political, sexual, and religious themes and have generated both controversy and critical acclaim. She is often deemed one of the greatest popular musicians in history.

Madonna moved to New York City in 1978 to pursue a career in dance. After performing as a drummer, guitarist, and vocalist in the rock bands Breakfast Club and Emmy, she rose to solo stardom with her debut studio album, Madonna (1983). She has since earned eighteen multi-platinum albums, including Like a Virgin (1984), True Blue (1986), and The Immaculate Collection (1990)—some of the best-selling albums of all time—and Confessions on a Dance Floor (2005), her 21st-century bestseller. Like a Prayer (1989), Ray of Light (1998), and Music (2000) were ranked among Rolling Stone's greatest albums of all time. Madonna's top-charting singles include "Like a Virgin", "Material Girl", "La Isla Bonita", "Like a Prayer", "Vogue", "Take a Bow", "Frozen", "Music", "Hung Up", and "4 Minutes".

Madonna has starred in films such as Desperately Seeking Susan (1985), Dick Tracy (1990), A League of Their Own (1992), and Evita (1996), with the lattermost winning her a Golden Globe Award for Best Actress. Many of her other films were not well-received. Her business endeavors encompass the entertainment company Maverick (1992–2009), which included Maverick Records—one of the most successful artist-run labels. She has also pursued fashion brands, written works, health clubs, and filmmaking. Madonna contributes to various charities, having founded the Ray of Light Foundation in 1998 and Raising Malawi in 2006, and advocates for gender equality and LGBT rights.

Madonna is the best-selling female music artist of all time and the first female performer to accumulate US$1 billion from her concerts. She is the most successful solo artist on the US Billboard Hot 100 and has 44 number-one singles across major global music markets. Her accolades include seven Grammy Awards, two Golden Globe Awards, 20 MTV Video Music Awards, and an induction into the Rock and Roll Hall of Fame in her first year of eligibility. Madonna was the world's highest-paid female musician for a record eleven years across four decades (1980s–2010s). She has become the subject of various scholarly, literary, and artistic works, as well as a mini-academic sub-discipline called Madonna studies.