ใครออกเดทกับ อาลิกซ์แห่งฝรั่งเศส เคาน์เตสแห่งเวอแซ็ง?

อาลิกซ์แห่งฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Alix de France) เคานเตสแห่งเวอแซ็ง (4 ตุลาคม ค.ศ. 1160 – ค.ศ. 1220) เป็นพระธิดาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศสกับพระมเหสีคนที่สอง กอนสตันซาแห่งกัสติยา

Richard I (8 September 1157 – 6 April 1199), known as Richard the Lionheart or Richard Cœur de Lion (Old Norman French: Quor de Lion) because of his reputation as a great military leader and warrior, was King of England from 1189 until his death in 1199. He also ruled as Duke of Normandy, Aquitaine, and Gascony; Lord of Cyprus; Count of Poitiers, Anjou, Maine, and Nantes; and was overlord of Brittany at various times during the same period. He was the third of five sons of Henry II of England and Eleanor of Aquitaine and was therefore not expected to become king, but his two elder brothers predeceased their father.

By the age of 16, Richard had taken command of his own army, putting down rebellions in Poitou against his father. Richard was an important Christian commander during the Third Crusade, leading the campaign after the departure of Philip II of France. Despite achieving several victories against his Muslim counterpart, Saladin, he was ultimately forced to end his campaign without retaking Jerusalem.

Richard probably spoke both French and Occitan, and based on the testimony of Roger of Howden, most likely understood Middle English. He was born in England, where he spent his childhood; before becoming Duke of Aquitaine, however, he lived most of his adult life in the Duchy of Aquitaine, in the southwest of France. Following his accession to the crown of England, he spent very little time, perhaps as little as six months, in England. Most of his reign was spent on Crusade, in captivity, or actively defending the French portions of the Angevin Empire. Though regarded as a model king and a paragon of chivalry during the four centuries after his death and viewed as a pious and chivalrous hero by his subjects, he was later perceived by historians as a ruler who treated the kingdom of England merely as a source of revenue for his armies rather than a land entrusted to his stewardship. This view of Richard has come under increasing scrutiny by modern historians, who view it as anachronistic. Richard I is an enduring iconic figure both in England and in France.

พระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ (อังกฤษ: Henry II of England) หรือรู้จักในพระนาม เฮนรี เคิร์ทแมนเทิล (อังกฤษ: Henry Curtmantle) (25 มีนาคม ค.ศ. 1133 – 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1189) เป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์แพลนแทเจเน็ต ในรัชสมัยของพระองค์ พระองค์ปกครองอังกฤษ ดินแดนส่วนใหญ่ของเวลส์และไอร์แลนด์ รวมถึงดินแดนกว้างขวางในฝรั่งเศส (เช่น นอร์ม็องดี อ็องฌู และอากีแตน) ซึ่งต่อมาเรียกรวมกันว่า "จักรวรรดิอ็องเฌอแว็ง" นอกจากนี้พระองค์ยังเคยมีอำนาจเหนือสกอตแลนด์ในช่วงหนึ่ง และเป็นผู้ปกครองดัชชีแห่งบริตตานีด้วย

เฮนรีเป็นพระโอรสองค์โตของเจฟฟรีย์ที่ 5 เคานต์แห่งอ็องฌู และจักรพรรดินีมาทิลดา พระธิดาของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ เมื่ออายุเพียงสิบสี่พรรษา พระองค์ก็เข้ามามีบทบาททางการเมืองและการทหารในการสนับสนุนพระมารดาเพื่อทวงสิทธิในบัลลังก์อังกฤษ ซึ่งขณะนั้นอยู่ในครอบครองของสตีเฟนแห่งบลัวส์

ในปี ค.ศ. 1150 พระบิดามอบบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งนอร์มันดีให้ และเมื่อเจฟฟรีย์สิ้นชีวิตในปีถัดมา เฮนรีได้รับมรดกเป็นอ็องฌู เมน และทูแรน การอภิเษกกับอาลีเยนอร์แห่งอากีแตนทำให้พระองค์ครอบครองดัชชีอากีแตนเพิ่มขึ้น ส่งผลให้เฮนรีควบคุมดินแดนส่วนใหญ่ของฝรั่งเศสไว้ได้ ในปี ค.ศ. 1153 เฮนรีนำทัพเข้าสู่อังกฤษ จนพระเจ้าสตีเฟนยอมลงนามในสนธิสัญญาวอลลิงฟอร์ด กำหนดให้เฮนรีเป็นผู้สืบราชบัลลังก์ หลังการสิ้นพระชนม์ของสตีเฟนในปีถัดมา เฮนรีจึงขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษ

พระเจ้าเฮนรีทรงดำเนินนโยบายปฏิรูปหลายด้านตลอดรัชสมัยอันยาวนาน ซึ่งล้วนส่งผลกระทบต่อประวัติศาสตร์อังกฤษในระยะยาว โดยเฉพาะการปฏิรูปกฎหมายที่กลายเป็นรากฐานของระบบกฎหมายคอมมอนลอว์ รวมถึงการขยายอิทธิพลไปยังบริตตานี เวลส์ ไอร์แลนด์ และสกอตแลนด์ ซึ่งได้สร้างความเปลี่ยนแปลงต่อโครงสร้างสังคมและระบบการปกครองของดินแดนเหล่านั้นอย่างถาวร แม้ว่าในช่วงแรกนักพงศาวดารร่วมสมัยจะกล่าวขานถึงความสำเร็จของพระองค์ในเชิงบวก ทว่าการตีความรัชสมัยของพระองค์กลับเปลี่ยนไปตามบริบทของแต่ละยุค นักวิชาการศตวรรษที่ 18 มองพระองค์ในฐานะผู้สร้างสถาบันกษัตริย์และผู้นำที่หลอมรวมบริเตนให้เป็นปึกแผ่น ในยุควิกตอเรียที่จักรวรรดิบริติชกำลังแผ่ขยายอำนาจ นักประวัติศาสตร์ไม่ได้เพียงแค่สนใจการสร้างจักรวรรดิของพระเจ้าเฮนรีเท่านั้น แต่พวกเขายังได้วิพากษ์วิจารณ์บางแง่มุมเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัวของพระองค์และการจัดการกับความขัดแย้งกรณีทอมัส แบ็กกิต