ใครออกเดทกับ มาดาม เดอ ปงปาดูร์?

ฌานน์ อ็องตัวแน็ต ปัวซง มาร์กีซ เดอ ปงปาดูร์ (ฝรั่งเศส: Jeanne Antoinette Poisson, Marquise de Pompadour) หรือรู้จักกันในชื่อ มาดาม เดอ ปงปาดูร์ (ฝรั่งเศส: Madame de Pompadour; 29 ธันวาคม ค.ศ. 1721 – 15 เมษายน ค.ศ. 1764) เป็นสมาชิกในราชสำนักฝรั่งเศส โดยดำรงตำแหน่งพระสนมเอกของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศสตั้งแต่ ค.ศ. 1745 ถึง 1751 และยังคงมีอิทธิพลในฐานะคนโปรดในราชสำนักจนกระทั่งเสียชีวิต

ปงปาดูร์รับผิดชอบในด้านพระราชกรณียกิจและเป็นผู้ช่วยและที่ปรึกษาที่มีคุณค่า แม้ว่าเธอจะมีสุขภาพไม่ดีและมีศัตรูทางการเมืองมากมาย เธอรักษาตำแหน่งขุนนางของตัวเธอและญาติ และสร้างเครือข่ายของผู้จ้างและผู้สนับสนุน เธอระมัดระวังเป็นพิเศษที่จะไม่สร้างความบาดหมางแก่มารี เลชชินสกา พระราชินีผู้มีชื่อเสียง ณ วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 1756 มาร์กีซ เดอ ปงปาดูร์ได้รับการแต่งตั้งเป็นนางสนองพระโอษฐ์คนที่ 13 หลังจากพระราชินี ซึ่งถือว่ามีเกียรติที่สุดในราชสำนัก ซึ่งทำให้เธอได้รับเกียรติ

ปงปาดูร์เป็นผู้อุปถัมภ์คนหลักในด้านสถาปัตยกรรมและมัณฑนศิลป์ โดยเฉพาะเครื่องถ้วยเปลือกไข่ เธอเป็นผู้อุปถัมภ์นักปรัชญาในยุคเรืองปัญญา รวมถึงวอลแตร์

นักวิจารณ์ที่เป็นปฏิปักษ์ในเวลานั้นส่วนใหญ่มักจะโจมตีเธอว่าเป็นผู้มีอิทธิพลทางการเมืองที่ชั่วร้าย แต่บรรดานักประวัติศาสตร์กลับสนับสนุนเธอมากกว่า โดยเน้นย้ำถึงความสำเร็จของเธอในฐานะผู้อุปถัมภ์ศิลปะและผู้สนับสนุนความภาคภูมิใจของชาวฝรั่งเศส นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่ระบุว่า นักวิจารณ์ปงปาดูร์นั้นได้รับแรงขับเคลื่อนจากความกลัวต่อการล้มล้างลำดับชั้นที่มีอยู่ ซึ่งปงปาดูร์เป็นตัวแทนของอำนาจและอิทธิพลในฐานะสตรีที่ไม่ได้เกิดในระบอบขุนนาง

Louis XV (15 February 1710 – 10 May 1774), known as Louis the Beloved (French: le Bien-Aimé), was King of France from 1 September 1715 until his death in 1774. He succeeded his great-grandfather Louis XIV at the age of five. Until he reached maturity (then defined as his 13th birthday) in 1723, the kingdom was ruled by his grand-uncle Philippe II, Duke of Orléans, as Regent of France. Cardinal Fleury was chief minister from 1726 until his death in 1743, at which time the king took sole control of the kingdom.

His reign of almost 59 years (from 1715 to 1774) was the second longest in the history of France, exceeded only by his predecessor, Louis XIV, who had ruled for 72 years (from 1643 to 1715). In 1748, Louis returned the Austrian Netherlands, won at the Battle of Fontenoy of 1745. He ceded New France in North America to Great Britain and Spain at the conclusion of the disastrous Seven Years' War in 1763. He incorporated the territories of the Duchy of Lorraine and the Corsican Republic into the Kingdom of France. Historians generally criticize his reign and maintain that his incompetence and extravagance weakened France, depleted the treasury, discredited the absolute monarchy, and diminished the country's reputation internationally. However, a minority of scholars argue that he was popular during his lifetime, but that his reputation was later blackened by revolutionary propaganda. His grandson and successor Louis XVI inherited a kingdom on the brink of financial disaster and gravely in need of political reform, laying the groundwork for the French Revolution of 1789.